Czas i nasze życie ucieka...i nikt z nas nie jest w stanie go zatrzymać. Nadmiar obowiązków, natłok informacji, ciągły pośpiech, stres, egoizm drugiego człowieka to codzienność.
Brakuje nam miłości, przyjaźni, empatii, czy spontanicznego spotkania. Wszyscy rozmawiamy przez ekran komputera, wtedy czujemy się bardziej anonimowi i na więcej możemy sobie pozwolić.
Pogubiłam się gdzieś w zaułkach życia...nie wiem, czego chcę tak naprawdę i dokąd zmierzam...jak znaleźć drogę do domu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz